Legendy i zjawiska

Pirokineza

Inaczej zwana jest umiejętnością władania ogniem "domowym" bądź płomieniami feniksa. Jest to zdolność, dzięki której osobnik może wzniecać ogień siłą woli, kontrolować jego temperaturę, ukierunkowanie, moc etc. Dzieli się ona na dwa rodzaje: 

- ogień domowy - jest to zwyczajny ogień, który uzyskać można np. dzięki zapaleniu zapałki. Jest on używany na co dzień przez wiele istot na całym świecie i nie ma on szczególnie nadzwyczajnych cech oprócz posiadania wysokiej temperatury. 

- płomienie feniksa - ogień ten pochodzi z krain ognia, Aenye oraz Aerdyn. Za jego twórcę i pierwszego posiadacza uznaje się Murata - boga ognia, który jest ojcem i patronem obydwu krain. Jedną z wielu form Murata, w które się przeistaczał, był właśnie feniks, który później stał się symbolem Świętego Ognia, patronem dwóch krain oraz obiektem czczenia i modłów. 

Za czasów istnienia krainy Aramor (czyli pierwotnej krainy ognia, stworzonej przez Murata - jest to nazwa krainy przed rozpadem na Aenye oraz Aerdyn) płomienie feniksa nazywano Świętym Ogniem. Łączył on moce zarówno regeneracji, jak i destrukcji; były to płomienie, którymi władał sam Murat. Jednak po urodzeniu się dwóch półbogów zamiast jednego (zwykle moc boga przechodzi tylko i wyłącznie na jednego potomka) oraz w wyniku toczonych przez nich wojen, które ostatecznie doprowadziły do rozpadu krainy Aramor na Aenye oraz Aerdyn, natura i moc ognia również się rozdzieliła i rozpadła na dwa:

- Święte Płomienie Feniksa - jest to ta część Świętego Ognia, która obejmuje zdolności lecznicze i regeneracyjne. Jego moce obejmują: zwiększoną regenerację, powstanie z popiołów, wskrzeszenie zmarłych, a także leczenie, objawiające się leczeniem ran, zadrapań, a w przypadku zaawansowanej kontroli nawet odnową utraconych kończyn, odbudową uszkodzonych organów oraz nerwów, a także usuwaniem blizn. Niektóre legendy mówią, że to właśnie ten ogień rozpala pochodnie i paleniska w Niebie. Ogień ten potrafi również "czyścić" wszelkie klątwy oraz jest bardzo efektywny w walce z czarną magią oraz demonicznymi, złymi bytami.
- Piekielne Płomienie Feniksa - jest to ta część Świętego Ognia, która obejmuje zdolności destrukcyjne, powiązane nawet z samym piekłem (niektóre wierzenia mówią, że to właśnie tym ogniem pali się i kara dusze grzeszników w piekle). Jego zdolności mają charakter wysoko destrukcyjny. Osoba władająca tymi płomieniami jest w stanie kontrolować jego temperaturę, jest zdolna do ognistej teleportacji (zdolność przemieszczania się z miejsca na miejsce za pomocą płomieni), a także jest w stanie przeprowadzić rekonstrukcję molekularną swego ciała bądź innych obiektów w przypadku zaawansowanej kontroli. W dużym skrócie jest to manipulacja materią na poziomie subatomowym: taki osobnik może przekształcić swe ciało w ognistą energię niczym żywiołak ognia bądź materię innego osobnika, powodując jego rozpad lub mutację (ograniczeniem jest to, że nie można stworzyć czegoś z niczego lub np. przekształcić ognia w wodę, bo to przeczy się z prawami natury). Kolejną zdolnością tych płomieni jest manipulacja duszami z piekieł - gdy osobnik jest w stanie otworzyć portal między piekłem, a ziemią, jest w stanie kontrolować niektóre dusze za pomocą swych płomieni. Rany zadane poprzez piekielne płomienie są nieuleczalne bądź leczą się bardzo wolno.

Inne umiejętności, które mogą wystąpić w przypadku obu płomieni jest nieśmiertelność, zwiększona szybkość, telekineza, telepatia, absorpcja energii oraz zdolność manipulacji czasem. Są one jednak rzadkością i nie ma żadnej reguły ani zasad prawdopodobieństwa kiedy lub jak mogą się objawić. 

Każdy z tych płomieni dziedziczony jest pokoleniowo przez jednego potomka. Pozostałe dzieci półboga również mogą odziedziczyć tą moc, lecz nie jest ona boskim pierwiastkiem tylko tzw. "iskrami" z świętych/piekielnych płomieni feniksa, które mają o wiele słabszą moc i ograniczone możliwości. 

Mówi się, że oba płomienie - święte i piekielne - mają swoją własną wolę i to właśnie ona jest tym boskim pierwiastkiem, który przekazywany jest z pokolenia na pokolenie. Najczęściej wola przedstawiana jest w postaci instynktu bądź jej personifikacji, w której to przybiera pewną postać (np. jakiejś osoby, demona etc.). Wola Świętych Płomieni opiera się głównie na pomocy i dzieleniu ognia oraz jego zdolności z innymi, by uczynić świat lepszym. Natomiast wola Piekielnych Płomieni opiera się na zatrzymaniu ognia wewnątrz, by wykorzystać go do własnych celów, np. rozbudowy własnego państwa (wola ta również obejmuje pragnienie wojny i rozlewu krwi, w związku z tym, że Murat oryginalnie był bogiem wojny). 

Jednak forma płomieni zależy bezpośrednio od osobnika, który nimi włada. Oznacza to, że jego ogień będzie posiadał zdolności charakterystyczne dla Świętych bądź Piekielnych Płomieni (Aenye dziedziczy Święte Płomienie, a Aerdyn Piekielne Płomienie), jednak jego kształt (patrz: patronus) oraz kolor będzie inny. Patronus jest odzwierciedleniem duszy i ambicji danej istoty, podobnie jak kolor, którego znaczenie jednostka sama przypisuje swemu życiu (np. niebieskie płomienie mogą oznaczać: przestrzeń, wolność, intuicję, wyobraźnię, inspirację lub wrażliwość; jednostka sama może wybrać znaczenie koloru bazując na swym charakterze oraz doświadczeniu). 

Ostatnim aspektem jest to, że zdolności ognia są kompatybilne. W związku z dużym powinowactwem z mocą zmiennokształtnych (pramatka, żona Murata, była boginią zmiennokształtnych), moc ognia często spowinowacona jest z określoną rasą bądź zwierzęciem. Mędrcy i filozofowie opisują tą cechę jako pasożyt, który dostosowuje się i wtapia się w naturę osobnika. Oznacza to, że istota może być magiem, władającym ogniem, ognistym demonem, zmiennokształtnym z mocami ognia etc.

________________________________

Patronus

Patronus jest formą energii, która objawia się przy użyciu mocy ognia. Przybiera ona postać określonego zwierzęcia, którego symbolika związana jest bezpośrednio z naturą bądź charakterem osoby używającej owej zdolności. Korzenie i narodziny tego zjawiska sięgają czasów antycznych, gdy Amatheia oraz Murat wspólnymi siłami stworzyli Królestwo Ognia, złączając tym samym naturę ognia oraz mocy zmiennokształtnych w jedną.

> wyglądy podstawowych patronusów <
________________________________

Przysięga Krwi

Przysięga zawierana między co najmniej dwoma osobnikami, w której wykorzystują oni swoją krew w określonym rytuale bądź wymieniają się ją nawzajem za pośrednictwem uścisku dłoni. Jest ona formą wieczystej obietnicy, która jest w stanie wiązać losy i przeznaczenie istot, zmieniać bieg wydarzeń, uśmiercać, a niekiedy nawet i wskrzeszać zmarłych. Jej warunki oraz konsekwencje w przypadku jej zerwania/niewykonania ustalane są odgórnie przez uczestników. W starych księgach opisywana jest jako siła, która wiąże ze sobą dusze w jakimś określonym celu. Do jej poprawnego wykonania potrzebna jest znajomość pewnego zaklęcia, którego początki sięgają "boskich czasów". Obecnie jej praktykowanie jest surowo zakazane, a treść zaklęcia nie jest dostępna publicznie.

________________________________