Postacie: Takeo Kobayashi

"To ja jestem morzem, w którym tonę"

PODSTAWY:

Imię: Takeo Kobayashi.
Przezwiska: Taky, Taki, Takuś, Koby.

Status: Nieżywy.
Płeć: Mężczyzna.
Wiek: Zmarł w wieku 23 lat.
Rasa: Skinwalker.
Choroby: Chorował na ciężką, nieleczoną depresję.

Znak zodiaku: Baran.
Orientacja seksualna: Homoseksualny.
Edukacja/Zawód: Takeo nigdy nie poszedł na studnia ani nie miał żadnego stałego zarobku - chwytał się prac dorywczych, jak np. kelner, dostawca, recepcjonista, ankieter bądź był "chłopcem na posyłki" etc.

WYGLĄD:

Aparycja: Takeo był smukłym mężczyzną, mierzącym koło 175 cm wzrostu. Posiadał dosyć jasną, lekko piegowatą karnację, jasno brązowe włosy oraz charakterystyczne, mocno napigmentowane turkusowe oczy, które na obrzeżach wpadały w odcień grynszpanu. Jego sylwetka nie była ani umięśniona, ani otyła - wręcz przeciwnie, wiele osób mówiło, że chłopak wyglądał na niedożywionego i słabego; tak, jakby jego kości można było złamać jednym mocniejszym uściskiem. Często również się garbił i chylił głowę do dołu - w jego kroku ciężko było dostrzec pewność siebie. 

Charakterystycznym znakiem Takeo, oprócz jego zjawiskowych oczu, było jego uzębienie - chłopak posiadał naturalne, śnieżnobiałe zęby, które posiadały małą przerwę między jedynkami. Swego czasu było to dosyć dużym kompleksem chłopaka, lecz Rin pomógł mu nabyć choć trochę pewności siebie, by przestał wstydzić się swego uśmiechu. Oprócz tego, szatyn posiadał dużo blizn na swoim ciele, z czego większość z nich znajdowała się na jego udach - chłopak przyjął bowiem strategię zadawania sobie ran na nogach, bo wtedy nikt by ich nie zauważył, szczególnie jego rodzice i brat. 

Styl ubioru: Ciężko mieć swój styl, gdy nie ma się wystarczająco pieniędzy na kupno dobrych ubrań. Takeo zwykle zaopatrzał swoją garderobę w różnorakich lumpeksach - najczęściej nosił jeansy i zwykłe bluzy bądź swetry, nic szczególnego. Jeżeli chodzi o kolorystykę, to preferował on ubrania o ciemno pastelowych barwach, szczególnie te o kolorze khaki. 

Styl bycia: Takeo był cichą, nie rzucającą się w oczy osobą. Przez swój wzrost i szczupłą posturę, często "zatapiał" się w tłumie i był niezauważany przez innych. Nie lubił też sam nawiązywać rozmowy, a także nie przepadał za przesadnym kontaktem wzrokowym - przez swój mocny kolor tęczówek, wiele osób gapiło się na niego, co sprawiało, że czuł się bardzo niekomfortowo. Rzadko się również uśmiechał, lecz zaczął robić to o wiele częściej po poznaniu Rina. 

OSOBOWOŚĆ:

Typ MBTI: ISFJ

Charakter: Jak to ujął Rin: "Takeo był pięknym kwiatem, który został zdeptany przez świat". Jego choroba oraz przeszłość mocno wpłynęła na jego charakter, lecz i tak zdołał zachować ten mały blask, by rozświetlać innym drogę.

Takeo był osobą, która przekładała zdrowie i komfort innych ponad swój własny. Był entuzjastycznym, wspierającym i wiarygodnym przyjacielem, który zawsze dotrzymywał obietnicy. Nigdy rzucał słów na wiatr i jeżeli coś sobie zaplanował, to się tego planu trzymał. Był również bardzo spostrzegawczy i wyczulony na uczucia innych, co wpływało na to, że ciężko mu było się komukolwiek przeciwstawić i wyrazić własne zdanie. "Nie" w jego słowniku było rzadko używane, a przesadny altruizm i tendencja do przepracowywania się, wraz z częstym podejmowaniem niewykonalnych zobowiązań, sprawiały, że szatyn chwytał się każdych możliwych okazji i prac, pogarszając własne zdrowie psychiczne.

Jednak mimo zachęcania i pomagania innym, Takeo sam był bardzo prywatny oraz skryty - dusił w sobie emocje, które później ujawniały się ze zwiększoną mocą. Chłopak również miał tendencję do brania wszystkiego do siebie. Cechowała go nadmierna wrażliwość, więc nawet konstruktywna krytyka sprawiała dla niego wrażenie personalnego ataku. Dodatkowo, Takeo nie lubił zmian, więc rady innych raczej nie miały dla niego większego znaczenia (był pod tym względem nieco zarozumiały i miał wrażenie, że sam wie lepiej, co robi).

Lęki i fobie:

- Strach przed byciem opuszczonym - miało to związek z jego przeszłością oraz niską samooceną szatyna. Pewnego czasu Takeo miał na tym punkcie obsesję, szczególnie jeżeli chodzi o Rina. Nie mógł on uwierzyć, że ktoś taki jak on się z nim spotyka, więc był o niego skrajnie zazdrosny i kwestionował często ludzi, z którymi Rin utrzymywał kontakt. Za to Rin, ceniący sobie swoje granice oraz poczucie wolności i swobody, był z tego faktu bardzo niezadowolony, co było przyczyną wielu kłótni pomiędzy kochankami.

- Strata swojego brata - Teruya (brat Takeo) był dla niego najważniejszą osobą w całym wszechświecie, a po jego wstąpieniu do yakuzy, Takeo zaczął panicznie bać się o jego zdrowie oraz życie. 

- Bycie w centrum uwagi - całe życie trzymał się na uboczu, więc bycie w centrum zainteresowania przyprawiało go o dreszcze. Tak szczerze, to czasem pozwalał sobie o tym pomarzyć, lecz wydawało mu się, że urzeczywistnienie tego byłoby przerażające.

Preferencje:

- Uwielbiał burze oraz deszcz.

- Za nastoletnich czasów, papierosy były pewnego rodzaju "nagrodą" dla Takeo oraz Teruyi i nie kupowali ich często. Szatyn zaczął palić nałogowo, gdy poznał Rina, który dosyć często kupował mu fajki lub pożyczał mu swojego epa. 

- Wolał energetyki niż kawę. 

- Nie przepadał za alkoholem, ponieważ miał do niego słabą głowę.

- Imprezy nie wchodziły nawet w grę. 

- Podobnie jak Rin, miał słabość do słodyczy. 

Przekonania:

- Uważał, że życie jest niesprawiedliwe i motywacyjne gadki typu "ciężka praca popłaca" nic nie dają.

- Po tym, jak poznał Rina i zaczął poznawać rzeczywistość jego oczami, zaczął uświadamiać sobie jak wielka przepaść dzieli ludzi takich jak on, a ludzi takich jak Rin. Najbardziej chyba zszokowało go to, że Rin nie patrzył na to, ile wydaje pieniędzy. Mógł wydać jednego dnia nawet kilka tysięcy dolarów na zwykłe ciuchy i nawet nie spojrzeć ile spadło z jego konta. Dla Takeo, który liczył każdy grosz, było to nie do pojęcia. 

- Uważał, że niektórzy ludzie po prostu nie powinni mieć dzieci, skoro nie potrafią zapewnić im podstawowych potrzeb lub po prostu powinni oddać je do adopcji. Według Takeo, życie bez rodziców byłoby dla niego i jego brata o wiele prostsze niż życie z rodzicami. 

- Takeo miał toksyczne przekonanie, że jego depresja jest w rzeczywistości "dobra" pod tym względem, że dzięki niej szybciej zniknie z tego świata i nie będzie musiał już męczyć i siebie, i swojego brata, i Rina. 

Motywacje/Pragnienia/Cele: Jedyną "motywacją" Takeo do życia był jego brat, później był to również Rin, który stał się jego całym światem. Jednak w miarę upływu czasu, problemy w ich związku narastały, a depresja Takeo się pogarszała, przez co to wszystko przestało mieć dla niego znaczenie. Z czasem, chłopak był już pewny, że chce zakończyć swoje życie, więc chciał pomóc swemu bratu ostatni raz, co nie poszło do końca po jego myśli. 

Muzyka: 

- https://open.spotify.com/playlist/5OAB7uNTAllDCPw7EkVu0A?si=3be3065bf0154841

- https://open.spotify.com/playlist/1SYH5MpSpjKF1LsP4LFmnI?si=17a990921f0843d2

RELACJE:

Rodzina:

- Soetsu Kobayashi - ojciec, który zostawił jego matkę dla kochanki.

- Satsuki Kobayashi - matka.

- Rikaku Kobayashi - babcia.

- Teruya Kobayashi - starszy brat.

Przyjaciele:

- Rosalin Holmes - przyjaciółka, która zginęła w wypadku. 

- Zachary Bailey - kolega i współpracownik. Po śmierci Rosalin, był on najbliżej Takeo spośród jego wszystkich znajomych.

Partnerzy:

- Benjamin Morgan - chłopak, w którym Takeo się kiedyś podkochiwał.

- Rin Andivilliers - ostatni partner i najdłuższy związek Takeo. 

Wrogowie:

- Rodzice.  

- Owen Porter - szkolny "śmieszek" i gnębiciel.

- Benedict Wilson - jeden z jego szefów.

Zwierzęta:

- Louie - rybka.

UMIEJĘTNOŚCI:

Umiejętności niemagiczne:

- Gotowanie (był w tym całkiem dobry),

- Informatyka,

- Kradzież.

Hobby:

- Pisanie,

- Granie w gry komputerowe,

- Muzyka.

Umiejętności magiczne:

1) Potrafi przybrać wygląd każdej żywej istoty.

PRZESZŁOŚĆ:

Data i miejsce urodzenia: 27 marca, Auris.

Narodowość: aurijska.

Miejsce zamieszkania: Spoczywa na jednym z aurijskich cmentarzy.

Historia: Takeo oraz Teruya dorastali w biedzie - w domu pozbawionym miłości, gdzie każdy grosz był na wagę złota. Kłótnie między rodzicami były na porządku dziennym, dochodziło nawet do rękoczynów, lecz nie ma się co dziwić skoro pobrali się przymusowo (Teruya był ich pierwszą wpadką, a rodzice Soetsu, ich ojca, naciskali na ślub). Chłopcy często byli wyśmiewani w szkole z tego powodu - ich rówieśnicy mówili, że ich mama była dziwką, że są brudni i że ich ojciec jest życiowym przegrywem, a oni odziedziczą po nim ten tytuł. Nie mogąc pogodzić się z tym losem, Teruya zaczął wdawać się w bójki, a Takeo stał na uboczu i wciągał wszystkie negatywne komentarze jak odkurzacz. Od najmłodszych lat zdawali sobie sprawę, że mają tylko siebie i nie mogą liczyć na nikogo, nawet na rodziców, wiec postanowili wziąć sprawę "w swoje ręce", by wyrwać się z tego szamba. Wtedy zaczęła się ich delikwencka kariera - bracia zaczęli kraść jedzenie z targowisk oraz portfele od przechodniów, za co byli aresztowani parę razy.

Po śmierci ojca Soetsu, dziadka Takeo oraz Teruyi, dostał on po nim niemały spadek, lecz zamiast zainwestować go w coś pożytecznego, Soestu zaczął trwonić pieniądze oraz zaczął uprawiać hazard, przez co narobił sobie wiele długów i problemów z niewłaściwymi ludźmi. Wtedy również wyszedł na jaw jego romans z kobietą o kilka lat od niego młodszą - ich rodzina była w jeszcze większej rozsypce.

Po niespodziewanym wyjawieniu romansu, ich ojciec zniknął w "nieznanych okolicznościach", a policja nie chciała się zajmować jego sprawą - został on uznany za zmarłego, lecz Teruya twierdził, że mógł po prostu uciec, by uwolnić się od dotychczasowego życia bądź ludzie, z którymi wcześniej zadarł, poszli wyjaśnić z nim rachunki. Co się później okazało, ludzie, u których ich ojciec zaciągnął dług, wciąż chcieli odzyskać swoje pieniądze, co narodziło tylko kolejne problemy. Satsuki oraz jej synowie musieli teraz spłacać dług, jeżeli chcieli zachować swoje życie. Przekreślało to również plany Teruyi, który chciał pójść na studia, by zdobyć dobrą pracę; tak samo Takeo.

Matka, oprócz dostawania socjala, zaczęła pracować jako prostytutka, ponieważ był to najszybszy i "najłatwiejszy" sposób na zarobienie pieniędzy. Nie potrwało to jednak długo, ponieważ strata męża oraz cały ten syf przygniótł ją na tyle, że kobieta wpadła w alkoholizm, a także zaczęła brać narkotyki. Bracia znaleźli ją podczas jednego ataku oraz zadzwonili na pogotowie, co skutkowało tym, że ich matka trafiła na oddział w szpitalu psychiatrycznym. Oznaczało to również, że bracia zostali zdani sami na siebie - tak, jak wyglądało to jak byli jeszcze dziećmi. 

Od teraz nie mieli żadnej pomocy finansowej, więc musieli zacząć zarabiać i na siebie i na spłacenie długu po ojcu. W związku z sytuacją ich matki, cały majątek rodziny spadł na Teruyę, a co za tym idzie - dług był podpisany jego imieniem. Mężczyzna postanowił sprzedać cały dom i jego dobytek, a za te pieniądze kupić mniejsze mieszkanie dla siebie i swojego brata, by zacząć "od nowa". Wkrótce po tym, mężczyzna zaciągnął się do yakuzy Yoshizaki w ramach pracy na spłatę długu po jego ojcu, a Takeo zaczął chwytać się dorywczych pracy, by pomóc bratu w zarobku na ich dwójkę. Takie życie jednak przytłaczało Takeo, który miał większe ambicje, lecz brak możliwości na ich realizację. Chłopak wpadł w ciężką depresję, zaczął się samookaleczać, a także zaczął mieć poważne myśli samobójcze - myślał, że bez niego jego bratu byłoby o wiele prościej. W końcu mógłby założyć rodzinę ze swoją dziewczyną, nie musiałby się o niego martwić oraz płaciłby mniej za jedzenie. Według Takeo jego egzystencja nie miała najmniejszego sensu i był on tylko ciężarem dla swojego brata - ciężarem, który nigdy nie powinien był istnieć. 

INNE:

- Takeo miał negatywny stosunek do swojej rasy oraz do samego siebie - czuł, że wszystko, co potrafi, to być kimś innym (patrz: skinwalker) lub być czyimś niewolnikiem,

- Uwielbiał pisać i marzył o zostaniu pisarzem.

- Jego dobra przyjaciółka zmarła w wyniku wypadku samochodowego, przez co depresja Takeo się pogorszyła. Właśnie wtedy zaczął też słuchać Rina i został jego fanem, lecz jednocześnie cholernie mu zazdrościł jego "sielankowego" życia oraz posiadania tego komfortu, że nie musiał się martwić o pieniądze.

- Gdy był młodszy, czasem kradł razem z bratem jedzenie ze sklepów lub targów.

- Po jego śmierci, Rin metaforycznie referował o nim jako "kwiecie, który chciał przedrzeć się przez śnieg, lecz jego waga go przygniotła". Jako śnieg Rin miał na myśli świat i społeczeństwo. 

- Zachorował na ciężką depresję, lecz nie miał wystarczającej ilości pieniędzy na terapię i leki.

GALERIA:

Takeo